Αμαρτίες γονέων...

Ο κύριος Αριστείδης είναι μεγαλέμπορος και ευκατάστατος. Θεωρείται από τις 'προσωπικότητες' στην πόλη όπου ζει εδώ και αρκετά χρόνια. Έχει έναν γιο, τον Οδυσσέα, που μόλις έκλεισε τα 17 και τελείωσε τη Β' Λυκείου.
Ο μικρός ποτέ δεν ήταν του διαβάσματος, για χρόνια ήτανε αλητάκι αλλά ο μπαμπάς ήθελε σώνει και καλά να τον κάνει επιστήμονα. Στο γυμνάσιο -μόνο- πρέπει να άλλαξε γύρω στους 10 καθηγητές για ιδιαίτερα χωρίς δραστικά αποτελέσματα. Όμως, με το που ξεκίνησε το λύκειο, στρώθηκε ήθελε δεν ήθελε... Αποφάσισε να δώσει για Νομική. ΟΚ.
- Πρέπει να κάνει εντατικά ιδιαίτερα το παιδί. Αρχαία, Έκθεση και Ιστορία.

Στην Α' λυκείου ο μπαμπάς αποφάσισε να 'αναθέσει' τον πιτσιρικά στο γιο της πρώτης του ξαδέρφης, που διάβαζε πού και πού τον Οδυσσέα όταν αυτός πήγαινε στο δημοτικό. Ο ξάδερφος, λοιπόν, βοήθησε τον Οδυσσέα να ανακαλύψει πτυχές του εαυτού του που ίσως είχε αγνοήσει ή και λησμονήσει. Αλλά επί της ουσίας (Αρχαία, Έκθεση και Ιστορία δηλαδή) "δεν τράβαγε". Ποιος είδε τον κύριο Αριστείδη και δεν τον φοβήθηκε...
- Γαμώ τη συγγένειά μου μέσα. Έχασε ένα χρόνο το παιδί με τον Τάκη! Θα του φέρω τον καλύτερο φιλόλογο που κυκλοφορεί, μα τω Θεώ!! Ο Οδυσσέας θα περάσει στη Νομική ο κόσμος να χαλάσει! Και θα περάσει επειδή το θέλω ΕΓΩ!!!

Έδωσε, πήρε, έψαξε από δω έψαξε από κει, βρήκε τελικά έναν νέο και πολύ επιτυχημένο φιλόλογο με 'αποτελέσματα' σε πολλούς μαθητές. Συμφώνησαν να κάνει στον Οδυσσέα Αρχαία, Έκθεση και Ιστορία, συμφώνησαν στις ώρες και τα λεφτά και όλα μια χαρά. Ο απείθαρχος Οδυσσέας ξαφνικά μεταμορφώθηκε στη Β' Λυκείου. Άρχισε να διαβάζει με τις ώρες, άρχισε να λέει "όχι" στους κολλητούς που τον πρήζανε να πάνε για καφέ και για μπάσκετ, κέρδισε το σεβασμό και την εκτίμηση των καθηγητών στο σχολείο που ως τότε τον αντιμετώπιζαν σαν κακομαθημένο πλουσιόπαιδο... 19ρια και 20ρια στα μαθήματα, εκθέσεις φοβερές κλπ κλπ. Ήταν ηλίου φαεινότερο ότι ο κύριος Αριστείδης είχε κάνει διάνα στην επιλογή του καθηγητή. Και ήταν ακόμα πιο φανερό ότι ήθελε να τον κρατήσει για τον Οδυσσέα και στην Γ' Λυκείου. Εδώ ερχόμαστε στο σήμερα...

- Κύριε Αριστείδη, επειδή δέχομαι πιέσεις κι από άλλους γονείς για να κάνω μάθημα στα παιδιά τους, αλλά θέλω να μαι έντιμος απέναντί σας, προτείνω να κάνουμε τα κουμάντα μας από τώρα. Τα πήγαμε μια χαρά με το μικρό, έχει καλές προοπτικές να περάσει κι εγώ είμαι πρόθυμος να τον αναλάβω αποκλειστικά τη νέα περίοδο, αρκεί να κάνουμε κάποιες έξτρα κινήσεις. Κατ αρχήν η αμοιβή μου -την ώρα- πρέπει να αυξηθεί. Λέω να τα βρούμε στα 80 ευρώ.

- Τι???? 80 ευρώ??? Τρελός είσαι??? 50 θα πάρεις και ΑΝ περάσει ο Οδυσσέας στη Νομική θα πάρεις άλλα 2.000 στο χέρι. Α! και πού σαι? Μη μας βάλεις πάλι να αγοράσουμε καμιά 50ριά βοηθητικά βιβλία που κάνουν 30-40 ευρώ το καθένα. Κομμένα αυτά. Και με τα βιβλία τα σχολικά μια χαρά δουλειά θα κάνεις. Έχω κι εγώ τη γραμματική του Τζάρτζανου απ'το γυμνάσιο να στη δώσω, θα βοηθήσει. Μια χαρά μάθαμε εμείς τότε. Έπρεπε να πηγαίνατε τότε σχολείο.

- Ξέρετε... Θα πρέπει να αγοράσετε ορισμένα επιπλέον βοηθητικά βιβλία για τον Οδυσσέα για να αυξήσουμε τις πιθανότητες επιτυχίας, δε γίνεται αλλιώς. Με την αμοιβή θα τα βρούμε 5 πάνω 5 κάτω.

- Με δουλεύεις? Δικός μου γιος είναι, εγώ πληρώνω κι εγώ αποφασίζω! Και στην τελική δε θέλω να συνεχίσεις να του κάνεις μάθημα, τώρα τα πήρα! Τέλος!

- Όπως νομίζετε...


Λίγες ώρες μετά, ο Οδυσσέας παραπονιέται στον πατέρα του:

- Ρε πατέρα γιατί το έκανες αυτό? Μια χαρά τα πήγαινα με τον κύριο Νίκο.

- Άσε ρε, δε γεννήθηκε ακόμα ο άνθρωπος που θα μου κάνει τερτίπια και θα με εξαπατήσει! Θα σου βρώ άλλον καθηγητή καλύτερο και στην ανάγκη θα σου κάνω εγώ μάθημα! Και πρόσεξε καλά κακομοίρη μου, ΠΡΕΠΕΙ να περάσεις στις Πανελλήνιες!!!

Ο κύριος Αριστείδης μετά απ'αυτό, αναμένεται να φάει τρελό "κράξιμο" από τους συγγενείς, αλλά είναι τόσο εγωιστής που δε θα παραδεχτεί το λάθος του. Εξάλλου, όπως διατείνεται πάντα, 'μόνο αυτός ξέρει ποιο είναι το καλό για τον Οδυσσέα'...


Η ιστορία είναι φυσικά φανταστική, άλλα όποιος κατάλαβε κατάλαβε. Έτσι Σωκράτη??

Κι άλλο νταμπλ...

Πίσω ξανά στην κορυφή και δε σας χάλασε καθόλου...

Η πιο πετυχημένη ομάδα διαχρονικά στο Ελληνικό βόλλευ είναι και πάλι στο θρόνο της με τον πιο εμφατικό τρόπο. Κύπελλο σ'εναν συγκλονιστικό τελικό, πρωτάθλημα με μειονέκτημα έδρας. Και τα 2 απέναντι στο μεγάλο αντίπαλο. Τα φώτα θα πέσουν μοιραία πάνω στον σούπερσταρ Ιβάν Μίλκοβιτς, αλλά το πρωτάθλημα ήρθε από παίχτες κλειδιά όπως ο εκπληκτικός Ριβέρα και ο ελπιδοφόρος Τζούριτς. Και φυσικά, στον πάγκο, υπήρχε μια τεράστια προπονητική μορφή, ο Άντερς Κρίστιανσον.


Ιβάν ο Τρομερός



Ο Ιβάν ο τρομερός (1944) είναι ένα masterpiece του παγκόσμιου σινεμά, από τον μέγιστο Ρώσο σκηνοθέτη Σεργκέι Άιζενστάιν. Το φιλμ κατηγορήθηκε ως προπαγανδιστικό, αλλά η αλήθεια είναι οτι ο Άιζενστάιν είχε το τεράστιο ταλέντο να υποτάξει το πολιτικό μήνυμα στις απαιτήσεις της αισθητικής.
Ο Ιβάν Μίλκοβιτς είχε -και έχει- το ταλέντο να υποτάξει το μεγάλο αγωνιστικό του 'εγώ' στις απαιτήσεις της ομάδας βόλλευ του Ολυμπιακού. Ο ερχομός του Ντάντε στον ΠΑΟ πριν λίγα χρόνια μας έκανε να πιστέψουμε πως αυτό ήταν το 'ταβάνι' σε θέματα μεταγραφών από ελληνική ομάδα. Ήταν σαν να ερχόταν ο Κακά στο ποδόσφαιρο. Έλα όμως που το καλοκαίρι που μας πέρασε ήρθε ο "Μέσσι"...
Ο Μίλκοβιτς δεν ήταν πάντα τέλειος στα παιχνίδια που έκανε αλλά η ποιότητα και η προσωπικότητά του παρέσυρε τους υπόλοιπους στο ρυθμό του πρωταθλητισμού και της πίεσης του, στο ρυθμό του πνεύματος του νικητή... Πάνω απ'ολα, ο Ιβάν ΔΕΝ κρύφτηκε στα δύσκολα, ακόμα κι όταν δεν ήταν και τόσο αποτελεσματικός. Πήρε πολλές φορές την ομάδα στις πλάτες του, επιτυχώς ή όχι δεν έχει σημασία. Ο Ιβάν είναι γεννημένος ηγέτης. Και στο τέλος, εύκολα ή δύσκολα θα βγει νικητής... Άννα, έχεις κάθε δίκιο να αισθάνεσαι περήφανη ;)

180' φόβου

Το μεγαλείο της φετινής Barcelona είναι ότι δεν κρύβεται ποτέ. Βγαίνει να παίξει το παιχνίδι της και ότι γίνει. Αυτό το παιχνίδι, είναι υπαίτιο για τις εκφράσεις τρόμου των Λονδρέζων ακόμα και στο 85' του χθεσινού παιχνιδιού.. Η Chelsea προηγείται 1-0, έχει ευκαιρίες, δείχνει να κλειδώνει την πρόκριση απέναντι σε 10 παίχτες. Και οι φίλαθλοι φοβούνται. Ο Χίντινγκ βγάζει τον Ντρογμπά και βάζει αμυντικό. Αυτή είναι η φετινή Barcelona, και ακόμα κι αν έχανε το εισητήριο για την Ρώμη, προσωπικά θα την θυμόμουν σαν μια από τις κορυφαίες ομάδες που είδα. Και ΜΠΡΑΒΟ στον Guardiola, που αποφάσισε πως αν είναι να πνιγεί, να πνιγεί με στυλ και με το κεφάλι ψηλά. Με αυτούς που τον έχουν δικαιώσει τόσες φορές φέτος. Τώρα για την ανάλυση του Γκώνια και τις κραυγές του για τον Γκόυντγιονσεν και τον Πικέ δεν έχω να πω κάτι. Να βγάλει ποιόν ρε Γκώνια? Τον Μέσι που αν και σε ρηχά νερά έκανε αυτό που έπρεπε? Τον Ινιέστα? Τον Ετό, -τον χειρότερο του ματς- που σε μια φάση ξέρεις πως δεν θα αστοχήσει?
Πραγματικά ο Χίντινγκ την αντιμετώπισε σωστά την Barca και στα 2 ματς. Στο πρώτο τον έσωσε ο διαιτητής με τον μη καταλογισμό πέναλτυ και την μη αποβολή του Μπάλακ. Όσο για χθες, την έπνιξε. Ευτύχησε να βάλει ένα πανέμορφο γκολ η Τσέλσι και να ανόιξει κι άλλο το ματς. Οι Καταλανοί είχαν την κατοχή και την πρωτοβουλία μα τίποτε παραπάνω. Όμως κάτι μου έλεγε πως δεν μπορεί να είναι αλάνθαστοι οι Λονδρέζοι για 90'. Σιγουρεύτηκα πως η Barca θα προκριθεί, όταν ο Βαλντές με το πόδι έδιωξε την μπάλα στο σουτ του Ντρογκμπά για το 2-0. Ο διαιτητής ελέγχεται για μη καταλογισμό πέναλτυ σε βάρος του Αμπιντάλ, όταν τράβηξε την φανέλα του Ντρογκμπά και τίποτε άλλο. Από πότε η μασχάλη είναι πέναλτυ? Όπως και αδίκησε τον ίδιο παίχτη όταν τον απέβαλε για δήθεν μαρκάρισμα στον Ανελκά (αν και εκεί την σημαία την σήκωσε ο επόπτης που ήταν και πολύ πιο κοντά).
Θα πούμε κι άλλα πολλά πριν τη Ρώμη. Ένα μόνο προγνωστικό. ΟΛΑ ΑΝΟΙΧΤΑ, από το 3-0 μέχρι και το 0-3. Ειδικά αν ο Σερ Άλεξ δεν κλειστεί και παίξει το παιχνίδι του θα μιλάμε για σκορ πρωτόγνωρο σε Ευρωπαϊκό τελικό.

Highlights από τους 2 ημιτελικούς


Watch Chelsea v Barcelona in Sports | View More Free Videos Online at Veoh.com

Tots units fem força

Φώναζε όσο θες. Αύριο περισσότερα.

Chelsea - Barcelona 1-1

Τσέλσι:

Πετρ Τσεχ, Αλεξ, Ζοζέ Μποσίνγκουα, Ασλεϊ Κόουλ, Τζον Τέρι, Φρανκ Λάμπαρντ, Μίχαελ Μπάλακ, Μικαέλ Εσιέν, Φλοράν Μαλουντά, Νικολά Ανελκά, Ντιντιέ Ντρογκμπά (70' Ζουλιάνο Μπελέτι)

Μπαρτσελόνα:

Βίκτορ Βαλντές, Γεράρδ Πικέ, Ερίκ Αμπιντάλ, Ντάνι Αλβες, Σεϊντού Κεϊτά, Τσάβι, Αντρές Ινιέστα (94' Εϊντουρ Γκούντιονσεν), Σέρχιο Μπουσκέτς (85' Μπόγιαν Κρκιτς), Γιάγια Τουρέ, Σαμουέλ Ετό (95' Μέντες Σιλβίνιο), Λιονέλ Μέσι

Link:

Link:

5 Αστέρων...

Τώρα που έχουν κοπάσει οι πανηγυρισμοί, είναι ώρα να αποδώσουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Ζέλικο τω Ζέλικω...
Ναι, οκ, έχει από πίσω προέδρους που τα χώνουν, αλλά ο τύπος μόνο με το Σπόρτινγκ δεν έχει πάρει πρωτάθλημα Ευρώπης. Θα ήταν άδικο να μην ξεκινήσει το ποστ με αποθέωση του κορυφαίου προπονητή στην Ελλάδα. Όλων των εποχών. Σε οποιοδήποτε άθλημα. Πέρα από τις τεχνικές ικανότητες και το μάτι που "κόβει" (αν και στο f4 δεν έκανε και το τέλειο κοουτσάρισμα) ο Ομπράντοβιτς είναι μετρ στο να προετοιμάζει τους παίκτες του -αλλά και τον κόσμο πολλές φορές- έτσι ώστε να είναι on fire εκεί που πρέπει, όταν πρέπει. Ξέρει πότε να καλοπιάσει έναν παίκτη, ξέρει πότε να τον μπινελικώσει, πότε να του ανεβάσει την ψυχολογία και πότε να τον προσγειώσει για να μην πάρουν τα μυαλά του αέρα. Την τύχη την επικαλείσαι μία, δύο, άντε -το πολύ!- τρεις φορές. Από κει και πέρα, "γκαστονιά" που επαναλαμβάνεται παύει να είναι "γκαστονιά"... Αν ο Μουρίνιο -στο ποδόσφαιρο- αυτοαποκαλείται 'εκλεκτός', ο Ζέλικο μάλλον θα πρεπε να αποκαλείται 'εκλέκτορας'...
Πάμε και στους μπασκετμπολίστες του ΠΑΟ. Ο Σάρας με τον Πέκοβιτς 'έβγαλαν την υποχρέωση' την Παρασκευή στον ημιτελικό. Όχι ότι ήταν κακοί με την ΤΣΣΚΑ, αλλά την παράσταση έκλεψαν -κατα την προσωπική μου άποψη- ο Αντώνης Φώτσης κι ο Στράτος Περπέρογλου. Α! Μην ξεχάσω... Και ο Ντρου Νίκολας με την εξαιρετική άμυνα πάνω στον Σισκάουσκας στη τελευταία επίθεση των Ρώσων. Διαμαντίδης, Μπατίστ και (ο MVP) Σπανούλης έκαναν το καθήκον τους και παρά την τάση αυτοκτονίας από την πίεση της 'αρκούδας' (και του Αρτεάγκα βεβαίως βεβαίως) βρέθηκαν ξανά στην κορυφή.
Κρίμα για το Σίσκα που έδειξε -για άλλη μια φορά- ότι είναι ο πληρέστερος παίκτης στην Ευρώπη. Αλλά και οι Γιαννακόπουλοι έδειξαν ότι μπορούν και χωρίς αυτόν. Θυμάστε την περσινή απογοήτευση των οπαδών του ΠΑΟ βλέποντας στο f4 της Μαδρίτης το Λιθουανό να οργιάζει? "Πώς μας έφυγε αυτός ο παιχταράς...."
Τα άκουγαν αυτά οι Γιαννακόπουλοι και σκύλιαζαν. Και κάθε τρόπαιο που θα κερδίζει ο ΠΑΟ θα τους κάνει ακόμα πιο διψασμένους. Με τα καλά τους και τα στραβά τους, είναι οι κορυφαίοι μπασκετικοί παράγοντες στην Ευρώπη.
Συγχαρητήρια για το 5ο αστέρι, λοιπόν, και του χρόν... Εεεε είπαμε! Μην το παρακάνουμε :)

Τι άλλο θα δούμε...

Από το ΟΑΚΑ

ΑΕΚ!ΑΕΚ!ΑΕΚ!-Είσαι στο μυαλοόο κάτι μαγικό...23.000 εκατέρωθεν έφτιαξαν μια από τις πιο όμορφες κερκίδες σε ελληνικά γήπεδα.
ΕΜΠΡΟΣ ΑΗΤΕ..-ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΠΑΣ, ΘΑ ΧΕΙΣ ΕΜΑΣ...

Λίγοι δίνουν σημασία στους 2 ζογγλέρ με την μπάλα στα πόδια και τα τσαλίμια τους.. Ο Κάρολος Παπούλιας μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο για την χειραψία με τους πρωταγωνιστές. Όλα είναι έτοιμα. Σέντρα.

Γκολ ο Μπλάνκο στο 4'. Τι έγινε ρε παιδιά. "ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ ΡΕΕΕΕ". Έλα πάμε γερά ρε Θρύλε!! Τα κινητά παίρνουν φωτιά από τα SMS που γράφουν "1 μέτρο offside".
Χαμός στην κερκίδα της ΑΕΚ. "ΑΕΚ κι αλλό γκολ, ΑΕΚΑΡΑ κι άλλο γκολ" φωνάζουν. Και η ευχή τους πραγματοποιείται.
Γκολ ο Μπλάνκο στο 8'. Το ΟΑΚΑ σείεται. Κοιταζόμαστε. Ξυπνούν θύμησες. "ΤΙ ΠΑΘΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΚΩΛΟΠΑΙΔΑ ΜΟΛΙΣ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ?" Θέλει προσοχή τώρα. Να καλμάρουμε και θα δούμε τι θα κάνουμε. Η ΑΕΚ έκανε αυτό που ήθελε. Ο Ολυμπιακός δεν βλέπεται και χάνει με 2-0. Μέχρι το ημίχρονο η απελπισία μεγαλώνει. Όχι για τον χαμένο χρόνο, μα για το πρόσωπο που δείχνει η ομάδα. Ημίχρονο. Κάποιοι χαμογελούν, κάποιοι κοιτούν τον ζογγλέρ που προσπαθεί να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ(!) στο πόσες μπλούζες μπορεί να αλλάξει με την μπάλα στον σβέρκο του,κάποιοι του ρίχνουν και λέιζερ.
-Πρέπει να βάλουμε ένα μέχρι το 55' τουλάχιστον, είμαστε καλύτεροι, θα φοβηθούν.
-Χαίρω πολύ ρε φίλε, αλλά πως να βάλουμε γκολ?
-Δεν ξέρω, ας βάλει Ματ ή Όσκαρ, αλλά πρέπει να βάλουμε γκολ.
Το ημίχρονο αρχίζει.
Ντερμπισαϊρ αντί Πατσατζόγλου. Σκέφτομαι "εδώ στο ΟΑΚΑ, το 2002, είδα το καλύτερο του ματς με την φανέλα του Ολυμπιακού εναντίον της ΑΕΚ πάλι, 4-3. Τώρα χαιρετάει το σύλλογο. Γεια σου Πάτσα. "
Δεν είναι ώρα για τέτοια όμως.
ΓΚΟΟΟΟΟΟΟΟΟΛ!!!!!! ΠΟΙΟΣ? ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΒΑΛΕ? Βρίσκομαι 2 σειρές κάτω. Ο ΜΑΤ, Ο ΜΑΤ!!!Πάμε ρε Θρύλε!!!
Περνάνε τα λεπτά σαν δευτερόλεπτα. Πότε κάπνισα 10 τσιγάρα? Ευκαρία ο ΜΑΤ από σέντρα του Γκαλέτι, αουτ. Κεφαλιά του ΜΑΤ, αουτ. Μπαίνει ο Τζόλε, αποθέωση. Εκτελεί φαουλ, είναι καλό, διώχνει ο Σάχα. Σουτ του Ματ με φάλτσο, διώχνει ο Σάχα. Περίεργη φάση με τον Κυριάκο, απωθεί -νόμιμα όμως- τον Ματ, και τραυματίζεται, ζητάει αλλαγή. 70'. Ούτε που θυμάμαι πως, αλλά η μπάλα στην περιοχή της ΑΕΚ, ο Σάχα κάνει λάθος, Ντούντου και ΓΚΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΛ!!!!!!!! Βρίσκομαι στις ίδιες θέσεις με πριν, 2 σειρές κάτω. "ΠΟΙΟΣ? ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΒΑΛΕ?" Ο Ντούντου φωνάζω.
Είμαστε στο 80'+..Είναι ώρα να βάλουμε το τρίτο και να φύγουμε, είμαστε καλύτεροι. Η ΑΕΚ δειλά αλλά σταθερά ανεβάζει απόδοση. Εκτέλεση αουτ, ο Σκόκο δεν βλέπει την μπάλα στην πλάτη του,"ωραία καθαρίσαμε".ΜΑ... την παίρνει στην κατοχή του, περνάει 2, σουτ , γκολ. 3-2 στο 89'. Μια εικόνα κερδίζει το βλέμμα μου.


Αρχίζω και αμφισβητώ τις γνώσεις του Καλατράβα περί στατικής. Νομίζω ότι οι απέναντι θα γκρεμιστούν. Κάποιος χτύπησε από κάποιον, δεν βλέπουμε καλά, θολώσαμε. "ΣΗΚΩΣΕ ΤΟ ΓΑΜΗΜΕΝΟ..." "ΘΡΥΛΕ ΓΕΡΑ ΠΑΡΤΟ ΣΤΑ ΧΑΡΤΙΑ", "ΦΕΡΤΕ ΝΑ ΠΙΩ ΝΑ ΞΗΜΕΡΩΘΩ.." φωνάζουν.
Γιατί ρε γαμώτο? Γιατί να αδρανήσουμε έτσι μετά από τέτοια ανατροπή. Κρίμα. Πάμε σπίτι.
-Πάμε προς τα κάτω?Για να φύγουμε γρήγορα μετά?
Κάπου σε ένα σκαλί. Κοιτάμε την φάση, πρώτη κεφαλιά, δεύτερη. ΓΚΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΛ!!!!
Δεν ξέρω αν είμαι στην ίδια θύρα με πριν. Αγκαλιαζόμαστε. Πονάει το κεφάλι μας, σφίγγεται.
Εδώ θα κάτσουμε για την παράταση. Στα κάγκελα. Αρχίζει. Έχουμε το πλεονέκτημα το ψυχολογικό.
Φοβερή πάσα Τζόλε, Γκαλέτι...ΓΚΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΛ. Αγκαλιάζουμε αγνώστους, χοροπηδάμε, φωνάζουμε, πετάμε. Τι? Κόκκινη? Γιατί? Μαλακία.
πάμε ρε Θρύλε. Ώπα..ο Καφές πάει να βγει μόνος. 2η κίτρινη ο Αβραάμ. Και έχει ακόμα 15 ολόκληρα λεπτά. ΘΡΥΛΕ ΓΕΡΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕ ΕΝΝΙΑ!!! Τα κασκόλ στο αέρα και τραγουδάμε τον ύμνο. Πιέζει η ΑΕΚ, ανορθόδοξα όμως. Τελειώνει. Τελέιωσε. Πέναλτυ.
Άλλαξα 15 γούρια, μια κάπνιζα, μια τα χέρια στις τσέπες, μια δεν κοίταγα, μια καθόμουνα., φάνηκε αιώνας. Δοκάρι ο Μαϊστόροβιτς, Η ιστορία έχει κέφια, σκέφτομαι. Ο Τζόλε στην τελευταία ποδοσφαιρική ενέργειά του, θα μας χαρίσει άλλο ένα τρόπαιο. Όχι. Πώς γίνεται? Δεν μπορώ να το πιστέψω.
15 εύστοχα πέναλτυ για τον Ολυμπιακό, όλα με την πλάτη στον τοίχο.
Κοιταζόμαστε. Δεν πιστεύουμε τι ζούμε. Αντώνης. Γκοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοολ.. Δεν έχουμε δύναμη για φωνή.
PROUD!

YΓ. Εσύ! Επ εσύ ο αψηλός! Εσύ με τα μαλλιά, ο μαγκάκος που είσαι? Ρε ΟΥΣΤ

Skywalker

Απ'την TV

"Τι να μας πει τώρα ο τελικός κυπέλλου Hellas Online μετά από τη χτεσινή βραδιά..." Αυτό σκέφτονταν οι περισσότεροι φίλαθλοι χτες βράδυ πριν ξεκινήσει ο αγώνας. Το μπάσκετ έχει (ξανα)μπει για τα καλά στη ζωή μας και το βαρετό ελληνικό ποδόσφαιρο ήταν έτοιμο να μας χαρίσει άλλη μια σούπα. Το mood δεν ήταν στα ύψη, κυρίως από τους Ολυμπιακούς.
Θα μείνει ο Βαλβέρδε? Θα μείνει ο Derbyshire? (έπρεπε να σουτάρει για τρίποντο ο Γκριρ???) Θα μπει στα πράγματα ο Τίγρης? Τι θα κάνει ο Νοτιάς? Τέτοια φοβερά ερωτήματα "βασάνιζαν" τους φιλάθλους που ετοιμάζονταν για ένα 'τυπικό' ντέρμπι χωρίς πολλά πολλά.
Στο 8' ο Μπλάνκο έχει ήδη σκοράρει 2 φορές και οι μεν οραματίζονται επανάληψη ονειρικής 4ρας, οι δε εφιαλτικής 4ρας. Εγώ πάλι ήμουν σίγουρος ότι ο ΟΣΦΠ θα αντιδράσει, αλλά η δίψα της ΑΕΚ για έναν τίτλο μετά από χρόνια θα τη βοήθαγε να κρατήσει γερά ένα 2-1 ας πούμε. Τα υπόλοιπα 35 λεπτά στο ημίχρονο κυλήσανε λιγάκι βαρετά, με μόνο ενδιαφέρον την κοκκορομαχία Αβραάμ-Κυργιάκου. Η ΑΕΚ γύρισε λίγο πίσω, ο Ολυμπιακός -με εξαίρεση ένα σουτ του Λέτο- δεν απείλησε παρά μόνο με "κουτσοφάσεις" από στημένα και κάπως έτσι τέλειωσε το ημίχρονο.
Το ότι ο Βαλβέρδε θα έβγαζε τον Πάτσα και θα έβαζε τον Derbyshire δε χρειαζόταν να σαι ο Κάλχας για να το προβλέψεις. Όπως επίσης και το ότι ο θαυματουργός Εγγλέζος θα πετύχαινε σίγουρα ένα τεμμάχιο, ακόμα κι αν ήταν η μείωση του σκορ σε 4-1 στο 90'. Consolation goal που λέμε και στο Κιβέρι... Το γρήγορο γκολ με την έναρξη του Β' (όπως απαιτούσε ο Ερνέστο) ξανάβαλε τον Ολυμπιακό στο παιχνίδι, και ο Ματ παραλίγο σε τετ-α-τετ να πετύχει τσακ μπαμ και 2ο. Ο τραυματισμός του Κυργιάκου (από τον υπερβολικό του ζήλο) και το 2-2 από τον Ντουντού έφεραν το ματς τούμπα. Απ'το 70' μέχρι το 89' ο Ολυμπιακός έπαιζε την ΑΕΚ στο μισό γήπεδο χωρίς όμως να καταφέρει να κάνει την ανατροπή. Όλοι έτοιμοι, λοιπόν, για μια τυπική παράταση ελληνικού τελικού όπου Ο Γιάννης και το Θεριό φοβούνται ο ένας τον άλλον...
Και να σου στο 89', η άμυνα παράκουσε τις εντολές του Ερνέστο και η ΑΕΚ κέρδισε πλάγιο. Και ο "υδραυλικός" Νάτσο Σκόκο ξεπατικώνει το Ρομπέρτο Μπάτζιο και το Ρομάριο για να σκοράρει και να στείλει τη μισή εξέδρα στα ουράνια και την άλλη μισή στα τάρταρα... Γουάου, τι επίλογος για έναν τελικό. Νάτσο είσαι ήρωας, εκατοντάδες ΑΕΚτζήδες στις κερκίδες σε δευτερόλεπτα έχουν προλάβει να "γράψουν" το παραμύθι που θα διηγούνται στα παιδιά τους γι αυτό το σπάνιας ομορφιάς -και κρισιμότητας- γκολ. Καπνογόνα, προπονητικό τιμ και παγκίτες στον αγωνιστικό χώρο, ο τραυματίας Κυργιάκος ετοιμάζεται για τη δική του εκδίκηση... Ποιος ακούει τώρα τους ΑΕΚτζήδες, σκέφτηκα. Θα αρχίσουν τα γνωστά "Ξεβράκωσε στο 89' τον χάρτινο", "ΗΔΟΝΗ στο 89' με το διορισμένο" κλπ κλπ.
Μια φάση ακόμα και όλα για όλα. Γιόμα στην περιοχή αλλά ο Σάχα προλαβαίνει. Ωπ(!), κάτι έχει γίνει πιο πριν... Ο Ζεράλντο στη διεκδίκηση έχωσε αγκωνιά στο Αγγλάκι και το καημένο τα είδε όλα κωλυόμενα και εμεινε μερικά λεπτά στο χορτάρι. Γιατροί, αού, ο Ματ ζαλισμένος, καθυστέρηση στην καθυστέρηση... Όλα τα χαμε, η διάσειση του Derbyshire μας έλειπε. Ρε δεν πα να ήταν και κρανιοεγκεφαλική κάκωση, στο 96' χωρίς να το πάρει κανείς είδηση ο Άγγλος ασθενής έκανε το 3-3 και πλέον η παράταση ήταν βέβαιο πως δε θα εξελισσόταν σε μάχη ανάμεσα στο Γιάννη και το Θεριό, αλλά θα πρόσφερε μεγάλη συγκίνηση...
Ο Ματ δεν την πάλεψε στην παράταση... Μπήκε ο Όσκαρ. Στην ΑΕΚ δεν έχουν καταλάβει ακόμα τι έγινε. Όταν αρχίζουν και σιγά σιγά συνειδητοποιούν τι συμβαίνει, ο Τζόλε σερβίρει στον Γκαλέτι κι αυτός στέλνει τη μπάλα εκεί που πρέπει. 4-3 και η πλάστιγγα γέρνει προς ΟΣΦΠ. Όλοι το νιώθουν ότι οι ερυθρόλευκοι έχουν πιάσει πια τον ταύρο απ'τα κέρατα. Ο Λουτσιάνο όμως -άθελά του- επιθυμεί να δώσει κι άλλο ενδιαφέρον στον τελικό. Βγάζει τη φανέλα, βγάζει και τη φανέλα μέσα απ' τη φανέλα και παράλληλα βγάζει και τον εαυτό του απ'το ματς. Και ο Αβραάμ με ένα χαζό τάκλιν στις καθυστερήσεις του Α' της παράτασης τον ακολουθεί. 11 κίτρινοι, πια, εναντίον 9 κόκκινων.
Η Ένωση ξεκινάει δυνατά στην επανάληψη και ο Σκόκο κατά λάθος βάζει -άλλη μια- γκολάρα. Κανείς δεν πιστεύει ότι ο τελικός είναι ΑΕΚ-ΟΣΦΠ κι όχι Μίλαν-Λίβερπουλ. Στα τελευταία λεπτά της παράτασης η ατολμία της ΑΕΚ και ο ηρωισμός του ΟΣΦΠ έστειλαν τη ματσάρα εκεί που της άξιζε να σταλεί. Στα πέναλτι...

Δείτε τα άλλη μια φορά, μου είναι αδύνατο να περιγράψω με λόγια αυτή τη διαδικασία...




ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Ποτέ δε θυμάμαι τον Ολυμπιακό να έχει βγει νικητής σε παρόμοιο τελικό και ειδικά στα πέναλτυ. Το '74 και το '76 οι ματσάρες-τελικοί κυπέλλου έβγαλαν νικητές ΠΑΟΚ και Ηρακλή. Το '88 (το θυμάμαι έστω και λίγο), ήταν ο πρώην ερυθρόλευκος -και τότε πράσινος- Σαργκάνης που του στέρησε το Κύπελλο στα πέναλτυ. Χτες έσπασε και αυτή η κατάρα...

Ο Τζόλε είχε την ευκαιρία να κλείσει την καριέρα του όντας ο άνθρωπος που θα έβαζε τέλος (με θετική κατάληξη για τον ΟΣΦΠ) στο ματς. Απέναντί του είχε την ομάδα απ'την οποία έχει περισσότερα πρωταθλήματα. Δεν τα κατάφερε, μπήκε στο club του Πλατινί, του Ζίκο και άλλων... Αλλά το Κύπελλο το πήρε. Και το σήκωσε -δικαιωματικά- αυτός. Δεν ήταν η μορφή του ματς, αλλά αυτός που ήταν, ο Αντώνης Νικοπολίδης, φρόντισε να χαρίσει στον Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς ένα γλυκό τέλος στην σπουδαία καριέρα του.

Ο Derbyshire, ο Ντουντού, ο Μπλάνκο, ο Σκόκο, ο Σάχα, ο Τοροσσίδης, ο Γκαλέτι, ο Κυργιάκος, ο Ντούσαν κι ο Ερνέστο, ο Κάκος, ο Πιλάβιος, ο Παπούλιας... O Θρύλος και η Ένωση...

Fondeus