Όταν ο Παναθηναϊκός γίνεται Panathinaikos...

Πέρυσι ήταν η Ίντερ στο Μιλάνο, φέτος η Ρόμα στην πρωτεύουσα της Ιταλίας. Ο Παναθηναϊκός της Ευρώπης τους έπιασε στον ύπνο τους Ρωμαίους και καθάρισε την πρόκριση μέσα σε 6 λεπτά. Στο κρισιμότερο σημείο ενός αγώνα, στα τελειώματα δηλαδή του Α' ημιχρόνου.
Η σιγουριά για την πρόκριση που δε θα χανόταν, πέρασε στους πράσινους οπαδούς στις κερκίδες του Ολίμπικο, οι οποίοι παραληρούσαν, την ώρα που η "προεδρίνα" και ο "καπιτάνο" κρεμάγανε πλερέζα. Δεν ήταν απλώς ένα ακόμα διπλό του Παναθηναϊκού στην Ευρώπη. Δεν ήταν ένα ματς ομίλου Champions League. Ούτε 1ος γύρος απέναντι σε κάποια άσημη Ανατολικοευρωπαϊκή ομάδα. Ήταν μια εκτός έδρας νίκη πρόκρισης, κάτι που οι πράσινοι δεν είχαν καταφέρει ούτε τη "χρυσή" 10ετία του '80. Και μην ξεχνάμε ότι επετεύχθη απέναντι στην πιο φορμαρισμένη ομάδα της Ιταλίας.
Ο Σωτήρης Νίνης δεν έγινε χτες ξαφνικά άντρας. Ήταν εδώ και αρκετό καιρό, απλά κάποιοι έβρισκαν χίλιους μύριους τρόπους είτε να τον αποθεώσουν χωρίς λόγο, είτε να τον μειώσουν (επίσης χωρίς ιδιαίτερο λόγο). Δεν έδωσε απαντήσεις ο μικρός. Έδωσε, απλά, την πρόκριση στον ΠΑΟ. Όσο για τον Σισέ, ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί αγχώνονται οι πράσινοι για το αν θα πάει στο Μουντιάλ... Μια χαρά θα είναι εδώ. Ξεκούραστο καλοκαιράκι στα ελληνικά νησιά και του χρόνου πιο δυνατός. Και στην τελική, δε μας θες μία μεσίε Ντομενέκ, δε σε θέλουμε 10.
Συγχαρητήρια στον Παναθηναϊκό, λοιπόν, για τη νίκη πρόκριση.

ΥΓ1: Αν ο Παναθηναϊκός, σήμερα, είναι Panathinaikos, το οφείλει στο Γιώργο Βαρδινογιάννη, που στις αρχές της δεκαετίας του '80 παρέλαβε μια ομάδα που -μετά το Wembley- δεν μπορούσε να περάσει γύρο και τη μετέτρεψε σε αξιοσέβαστο Ευρωπαϊκό κλαμπ.

ΥΓ2: Ο μπασκετικός Παναθηναϊκός δεν μπόρεσε να ακολουθήσει τον ποδοσφαιρικό...

Wikipedia - FC Girondins de Bordeaux

Έτσι ρε Έλληνα!!!
Κάποιος πρόσθεσε τον Howard Webb, διαιτητή της χθεσινής αναμέτρησης στο ρόστερ της Bordeaux...

Δε μας χα-Λούα...

Το αποψινό ματς του Ολυμπιακού με τη Μπορντώ θα μπορούσε να τελειώσει 1-1. Θα μπορούσε να τελειώσει και 0-2. "Θα μπορούσε..", "Θα μπορούσε..", "Θα μπορούσε.."
Άτυχος ο Μαρέσκα με την κεφαλιά στο 56', επιπόλαιος ο Λούα Λούα στο '81, άτυχος κι ο Τοροσίδης στο '88 και αδικημένος ο Ντάρμπισιρ -και ο Μαρέσκα κατ'επέκταση- στην επίμαχη φάση του '94. Που αναλύθηκε τόοοοσο μα τόοοοοσο πολύ που δε νομίζω ότι κάνει καλό ούτε στον Ολυμπιακό ούτε στο MEGA. Ξέρω, αύριο όλοι οι φανατικοί ολυμπιακοί θα μιλάνε για κλοπή (μην ξεχνάμε και το καθαρό τάκλιν του Λούα που σφυρίχτηκε φαουλ απ'το οποίο προήλθε το γκολ της Μπορντώ) και οι αντιολυμπιακοί ότι έκανε φάουλ ο Ντάρμπισιρ. Να χουμε να λέμε δηλαδή.... Δε θέλω να σταθώ περισσότερο.
Η αλήθεια είναι ότι οι Γάλλοι έδειξαν σε αρκετά σημεία του αγώνα πόσο δουλεμένη ομάδα είναι και πόσο προσηλωμένη σε πλάνα και σχέδια. Άλλαζαν τη μπάλα σωστά, γρήγορα και πάνω απ'ολα ψύχραιμα. Σίγουρα δεν ήταν η ομάδα-φόβητρο του Οκτωβρίου/Νοεμβρίου που άφησε πίσω Μπάγερν και Γιούβε, αλλά η ποιότητά της ήταν φανερή.
Όχι όμως τόσο φανερή για να τη φοβηθούν οι ερυθρόλευκοι τόσο όσο τη φοβήθηκαν απόψε. Η περιρέουσα ατμόσφαιρα βλέπετε... "Φοβερή η Μπορντώ", "Δεν παίζεται η Μπορντώ", "Τρένο η Μπορντώ"! Πες πες πες, πίστεψε ο Ολυμπιακός ότι όντως οι Γάλλοι είναι υπερομάδα. Αλλά είπαμε. Καλύτεροι μεν από τους Πειραιώτες, αλλά όχι και υπερομάδα.
Οι αλλαγές του Μπάντοβιτς "ανακάτεψαν την τράπουλα" αλλά δεν ήταν αυτές που ουσιαστικά οδήγησαν τους ερυθρόλευκους στο να ανεβάσουν απόδοση, αλλά η ψυχή και το φιλότιμο πολλών παικτών. Αξιοσημείωτη η ψυχή και οι δυνάμεις που κατέθεσε ο Ολυμπιακός στο τελευταίο 10λεπτο, διαψεύδοντας ουσιαστικά τον ίδιο του τον εαυτό, που μας είχε συνηθίσει στο να είναι ευάλωτος και να "καταρρέει" στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο πολλών αγώνων.
Πλέον, μετά απ'αυτή την -τζάμπα όπως αποδείχτηκε- ήττα, η πρόκριση είναι πάρα πολύ δύσκολη για τον Ολυμπιακό, που έτσι κι αλλιώς δεν έχει -κακώς- σαν 1η προτεραιότητα την καλή πορεία στο Champions League. Στο βωμό του πρωταθλήματος θυσιάζεται μια χρυσή ευκαιρία για κάτι καλό στην Ευρώπη. Όπως και πέρυσι όπου ο Παναθηναϊκός απέναντι στην -απλώς καλή- Βιγιαρεάλ έχασε σπουδαία ευκαιρία. Και δεν πήρε και πρωτάθλημα......

Επιστροφές, πισωγυρίσματα, Κούπες, παραρτήματα, χαμένοι βαθμοί.

Tι είδαμε λοιπόν σε αυτόν τον τελικο; Είδαμε μια ομάδα με φρεσκάδα, σχέδιο (και Α και Β), ταλέντο, και πάθος και μια ομάδα με ταλέντο, εμπειρία, πείσμα αλλά και με βαρίδια στα πόδια.
Τα επανηλλειμένα κλεψίματα στα Split out και Pick n Roll του ΠΑΟ, έδειξαν από νωρίς πως κάποιος μπήκε στο γήπεδο για να δηλώσει πως "Παιδιά, είμαστε εδώ ακριβώς στο ίδιο σημείο με σας, αν όχι ψηλότερα". Αυτό το τρόπαιο ξέρουμε όλοι γιατί είναι σημαντικό, γιατί έφυγε αυτό το ανυπόφορο βάρος από τις πλάτες των ερυθρόλευκων. Απέδειξαν λοιπόν οι παίχτες του ΟΣΦΠ -άριστα καθοδηγούμενοι από τον Γιαννάκη- πως ακόμα και σε ματς 68 πόντων (δλδ ανταρτο-μπάσκετ) είναι ικανοί να πηδήξουν ψηλότερα 17 φορές από τους αντιπάλους τους, να τους κλέψουν 14 φορές την μπάλα και να βγάλουν άμυνες που όχι μόνο το Pick n roll του ΠΑΟ έσπασαν, αλλά υποχρέωσαν σε κωμικά λάθη τα γκαρντ του σε απλές μπασκετικές κινήσεις.
Δεν ξέρω τι φταίει στον ΠΑΟ, άλλοι λένε για την κούραση των παιδιών της Εθνικής (μα αυτό δεν υφίσταται και στο λιμάνι;), άλλοι για κορεσμό, άλλοι για λάθος επιλογές (Τέπιτς, Καλάθης, αριθμητικά λίγοι ψηλοί). Το βέβαιο είναι πως ο Παναθηναϊκός θα αντιδράσει και πιθανότατα θα πάρει τον επόμενο αγώνα με τους ερυθρόλευκους. Αλλά ποιός είναι 100% σίγουρος πως αυτός ο ΠΑΟ του Σαββάτου, και της Βαρκελώνης, και του ΟΑΚΑ με Παρτίζαν και Μαρούσι, και του ΣΕΦ, θα νικήσει όλα τα παιχνίδια στην έδρα του στους τελικούς; Εγώ όχι πάντως, αν και τον θεωρώ το φαβορί για τον 3ο τίτλο της σαιζόν, το ελληνικό πρωτάθλημα.
Ο Ολυμπιακός έχει κάνει αδιαμφισβήτητα μερικές δρασκελιές μπροστά και κοιτά κατάματα τον Πρωταθλητή Ευρώπης. Έφτασε να έχει την πολυτέλεια να μετατρέπει τον Βούισιτς σε ρολίστα 5λέπτων. Να μπαίνει στο παρκέ ο μεγάλος Γιασικεβίτσιους και να του "βουτάνε" την μπάλα. Να σηκώνονται 2 πράσινοι να κόψουν τον Τσίλντρες αλλά το στιγμιότυπο να "γράφει". Αυτά τα λίγα από εμάς, εξάλλου θα έχετε διαβάσει πολλές αναλύσεις αλλού. Σε sites που εντόπισαν από νωρίς τις αδυναμίες του Κλέιζα, και τις αρετές του Καλάθη.
Και κάτι ακόμα. Δεν γίνεται μια ζωή να μπαίνει αυτό το καλάθι της απελπισίας. Και αν μπαίνει δεν φτάνει πάντα. Γενικότερα στον αθλητισμό.



Στο ποδόσφαιρο τώωρα... Ο ΠΑΟΚ ωραίος και μάγκας που το πήρε το ματσάκι, αλλά μέχρι εκεί. Πρωτάθλημα δεν παίρνει, αυτή είναι η εντύπωση μου. Εκτός αν νικήσει στο Χαριλάου. Για τα άλλα 2 πτώματα τι να πει κανείς; Το μόνο που μπορεί να πει και να περιγράψει την μέχρι τώρα πορεία τους με μερικές λέξεις είναι πως λόγω της ικανότητας του Σισέ, και της καλής προετοιμασίας των πρασίνων (και κατ'επέκταση των λίγων και βραχυπρόθεσμων τραυματισμών) ο ΠΑΟ έχει και το αβαντάζ του Χ στο ντέρμπι του ΟΑΚΑ. Τίποτε άλλο. Και στην Νέα Σμύρνη θα νικήσει τον Πανιώνιο που χαλάρωσε μετά την νίκη του στα Γιάννενα, και τον αδιάφορο Αστέρα στην Τρίπολη θα κερδίσει. Και όλα θα παιχτούν στο ΟΑΚΑ.
Οι χειρότεροι διεκδικητές των τελευταίων χρόνων είναι πάντως οι φετινοί αιώνιοι.

ΥΓ1 Ο Τζόρβας δεν είναι για βασικός στην Εθνική ρε παιδιά, τι άλλο θέλετε δηλαδή?
ΥΓ2 Φέρνεις Χ στον Εργοτέλη, που θες να πας ?
ΥΓ3 Φέρνει Χ ο βασικός σου αντίπαλος και χάνεις 2ο ματς στην σειρά...

Ερίκ Καστέλ - Μέρος 25ο

Του τριημέρου...

Τα κεφάλια μέσα, λοιπόν, ξανά. Καλά περάσαμε -ελπίζουμε κι εσείς- το τριήμερο και η ξενέρα της επιστροφής μετριάζεται από το γεγονός πώς η εργάσιμη εβδομάδα ξεκίνησε από Τρίτη...
Ευτυχώς, στα σημερινά πρωτοσέλιδα δεν είδαμε κλισέ άλλων ετών όπως "Έκαψε τον Καρνάβαλο" ή "Πέταξε αετό για κορυφή". Μια κάποια πρόοδος είναι κι αυτή. Αλλά ας δούμε τι έγινε αυτό το Σαββατοκύριακο.
Φυσικά και η ήττα του ΠΑΟ από την Καβάλα στο ΟΑΚΑ είναι πρώτη είδηση. Αλλά με μια πιο προσεκτική ματιά δε θα μπορούσε να χαρακτηριστεί εντελώς ουρανοκατέβατη και ανέλπιστη.
1) Η Καβάλα πριν το ματς ήταν αήττητη στα ματς κόντρα στους 3 μεγάλους της Αθήνας. Και παρέμεινε.
2) Η Καβάλα ενισχύθηκε από 2 ποιοτικούς ποδοσφαιριστές στο κέντρο της άμυνας και την επίθεση (Μουρ, Σμολάρεκ).
3) Η Καβάλα προσέλαβε έναν έμπειρο προπονητή, τον Άαντ ντε Μος, κάτοχο Κυπέλλου Κυπελλούχων με την Μαλίν (!) το 1988 και Σούπερ Καπ Ευρώπης την επόμενη χρονιά.
Προσθέστε στα παραπάνω την ήδη καλή παρουσία της στο πρωτάθλημα και θα καταλάβετε γιατί το προχτεσινό -άνετο διπλό- δεν αποτελεί δα και έκπληξη μεγατόνων.
Και κάτι ακόμα. Δικαιώνονται όσοι υποστηρίζουν -μαζί με αυτούς κι εμείς- ότι ο Ζιλμπέρτο Σίλβα είναι ο πολυτιμότερος παίκτης του φετινού Παναθηναϊκού...

Την ίδια ώρα στου Ρέντη κρατάνε χαμηλούς τόνους. Ναι καλά ακούσατε. Κρατάνε χαμηλούς τόνους και στόχος είναι η ομάδα μέρα με τη μέρα να γίνεται καλύτερη. Ο Κόκκαλης τάζει πριμ για τα αυτονόητα. Νίκη σε Τρίπολη και Παγκρήτειο... Κανένα ίχνος έπαρσης και αλλαζονείας. Όσοι βρήκατε φούρνο όρθιο να αγοράσετε λαγάνα χτες ήσασταν τυχεροί. Όσο για το ματς με τον Αστέρα, με το σκορ στο 1-2, ο Λούα Λούα φρόντισε να μην ξυπνήσουν μνήμες Ιωαννίνων και Ηρακλή στους ερυθρόλευκους. Που, ναι μεν θα κοιτάζουν τι κάνει ο αιώνιος, αλλά δεν θα είναι πια το πρώτο τους μέλημα. Πλέον η υπόθεση τίτλος περνάει ΚΑΙ από τα πόδια τους.

Η υπόθεση τίτλος όμως ίσως αρχίσει να περνάει την άλλη βδομάδα κι από τα πόδια του ΠΑΟΚ, που με νίκη απέναντι στον Παναθηναϊκό, δε γίνεται μόνο ρυθμιστής του πρωταθλήματος, αλλά και συνδιεκδικητής. Το πρόγραμμά του είναι σαφώς πολύ δύσκολο (με Άρη στο Βικελλίδης και με ΑΕΚ στην Τούμπα) και η ομάδα του Σάντος θυμίζει λίγο την ΑΕΚ της περιόδου 2004/2005. Σου δίνει την άισθηση ότι κάποια στιγμή θα κάνει την ανέλπιστη γκέλα. Το σίγουρο είναι ότι δύσκολα θα διασυρθεί ξανά φέτος, όπως με τα Γιάννενα στο κύπελλο. Κι αν μάλιστα κερδίσει άνετα τον ΠΑΟ (με ένα σκορ άνω του 2-0), τότε θα μιλάμε πλήρη ανατροπή σκηνικού.

Η ΑΕΚ κι ο Άρης συνεχίζουν να δίνουν κιτρινόμαυρο χρώμα στην πρώτη πεντάδα, αλλά τίποτα παραπάνω. Στο δικέφαλο ξανά μανά τα ίδια σκηνικά με τα διοικητικά, ξανά μανά κάποιο φως στο τούνελ. Ας ελπίσουμε ότι υπάρχει. Στην αρχή της σαιζόν, κάθε ήττα της ΑΕΚ ήτανε είδηση. Μετά την κατρακύλα, ήτανε είδηση κάθε νίκη της. Στην παρούσα φάση -καθαρά αγωνιστικά- η ΑΕΚ βρίσκεται σε ένα σημείο που χάσει-κερδίσει δεν ενδιαφέρει κανέναν (και πολλούς απ'τους φίλους της).
Ο Άρης είναι καλή ομάδα και λόγω προπονητή παίζει σωστό ποδόσφαιρο. ΟΚ, το παμε το ξαναείπαμε, μη γίνουμε κι αηδία. Κι ας μην υπερβάλλουμε. Χωρίς προσθήκες καλύτερων παικτών, μόνος ο Κούπερ δε θα μπορέσει ποτέ των ποτών να οδηγήσει τον Άρη πάνω απ'την 4η-5η θέση.

Στην ουρά, τα Γιάννενα θέτουν σοβαρή υποψηφιότητα να κάνουν παρέα με τον Πάνθρακα στη Β΄. Ο 3ος της παρέας ποιος θα είναι? Προσωπικά (κι ας με συγχωρήσουν οι φίλοι των παρακάτω ομάδων) νομίζω ότι και η Λάρισα και ο Πανιώνιος και ο Ηρακλής και η Ξάνθη και ο Λεβαδειακός αξίζουν να είναι 3οι απ'το τέλος. Όποιος απ'αυτούς κι αν τερματίσει 14ος με την αξία του θα τερματίσει. Και ουδόλως με ενδιαφέρει αν ο Ηρακλής είναι Γηραιός, ο Πανιώνιος Ιστορικός και η Λάρισα Βασίλισσα του κάμπου κ.ο.κ ...


ΥΓ1: Έστω και με...δόσεις, το Champions League επιστρέφει. Με ματσάρες.
ΥΓ2: 123-125. Όχι, δεν ήταν το σκορ του Κυριακάτικου All-Star Game του ΝΒΑ, αλλά το αποτέλεσμα του αγώνα ΟΦΗ-Ξάνθη για την Α2, μετά από 4 παρατάσεις!!!
ΥΓ3: Μιας και είπαμε για ΝΒΑ, ρεκόρ θεατών στο Ντάλλας. 108.713, οι περισσότεροι σε αγώνα μπάσκετ ever. ΟΚ, οι πάνω-πάνω τι σκατά έβλεπαν...???
ΥΓ4: 1 χρόνο αποκλεισμό από την Ευρώπη για την ομάδα βόλλευ του Ηρακλή. Και ίσως επεκταθεί η ποινή και σε άλλες ελληνικές ομάδες.
ΥΓ5: Αύριο έχει Ερίκ Καστέλ