Η ψηφοφορία για τη δεκαετία που παρήλθε τέλειωσε. Οι συμμετοχές σας ικανοποιητικές! Οι επιλογές σας λίγο πολύ αναμενόμενες. Ας δούμε μαζί τους νικητές!
Καλύτερες ομάδες της 10ετίας
1. Μπαρτσελόνα 2009
Η ομάδα που κατέκτησε ό,τι τίτλο διεκδίκησε μέσα σε μια χρονιά. Και το έκανε με τον πιο εμφατικό τρόπο. Σκορπώντας τον ενθουσιασμό στους φίλους της και τον πανικό στους αντιπάλους της. Με ένα δικό της παιδί στον πάγκο, τον Πεπ Γκουαρντιόλα, η ομάδα της Βαρκελώνη φιλοδώρησε με 4ρες, 5ρες και 6ρες (στις τελευταίες συγκαταλέγεται και το επικό 6-2 επί της αιωνίου Ρεάλ)πολλούς αντίπαλους. Δε μιλάμε για 3ρες... Από 3-0 'ξεκινούσαν' θεωρητικά όλα τα ματς! Θαρρείς και κάποιο μαγικό ραβδί ενός ανώτερου όντος κινούσε σα μαριονέτες τους Μπλαουγκράνα με τόση αρμονία που ήταν δύσκολο να πιστέψεις ότι αυτά που κάνουν είναι αληθινά. Η μαγική τριπλέτα στην επίθεση (Ανρί, Μέσι, Ετό) και η αεικίνητη μεσαία γραμμή (Τουρέ, Τσάβι, Ινιέστα), οι πυραυλοκίνητοι fullbacks (Αμπιντάλ, Ντάνι Άλβες) και ο ηρωικός αρχηγός Κάρλες Πουγιόλ, μαζί με τον τερματοφύλακα Βαλντέζ, τον Μάρκες, το Μιλίτο, τον Κεϊτά, τον Κρκιτς και τους άλλους, συνέθεσαν ένα από τα θεαματικότερα σύνολα που εμφανίστηκαν ποτέ στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα αποδίδοντας ποδόσφαιρο που φαντασιώνεται κάθε φίλαθλος. Συνεχής κίνηση, γρήγορη εναλλαγή της μπάλας, έμπνευση, φαντασία, φουλ επίθεση!
2. Εθνική Ελλάδος 2004
Σε μια εποχή όπου η έννοια ΟΜΑΔΑ όσο πάει και αλλοιώνεται, η παντελώς ανυπόληπτη Εθνική Ελλάδος, ταράζει τα νερά στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό γίγνεσθαι με έναν άθλο που όμοιός του δύσκολα θα επαναληφθεί. Οι Έλληνες του Όττο Ρεχάγγελ ήταν πραγματικά ένας για όλους και όλοι για έναν. Μια γροθιά με ομοψυχία, κοινό όραμα, κοινό στόχο. Μια παρέα από παιδιά που ο καθένας τους δεν μπορούσε να φανταστεί τον εαυτό του χωρίς τον άλλο. Απόδειξη το γεγονός ότι οι περισσότεροι απ'αυτούς απέδιδαν το 100% των δυνατοτήτων τους μόνο παίζοντας στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα. Κάποιοι μάλιστα, παραγκωνισμένοι απ'τους συλλόγους τους, είχαν σαν μοναδική ομάδα την Εθνική. Ο Νικοπολίδης, ο Δέλλας, ο Ζαγοράκης, ο Καψής, ο Βρύζας, ο Βενετίδης, ο Ντέμης, ο Χαριστέας, ο Καραγκούνης, ο Σεϊταρίδης, ο Τσάρτας, ο Γιαννακόπουλος, ο Κατσουράνης... Δεν κέρδισαν το Euro 2004 επειδή ήταν η καλύτερη ομάδα. Το κέρδισαν γιατί ήταν η μοναδική ΟΜΑΔΑ!
3. Mίλαν 2003-2007
Ελάχιστες ομάδες μπορούν να καυχιούνται για τη συνέπειά τους στα Ευρωπαϊκά κύπελλα. Για τη συνεχή τους παρουσία σε υψηλότατο επίπεδο. Η Μίλαν δεν είναι απλώς μια απ'αυτές, είναι η καλύτερή τους. Στα μέσα της δεκαετίας που μας πέρασε, οι ροσονέρι κυριάρχησαν στην Ευρώπη, με 3 παρουσίες σε τελικό Champions League (2003,2005,2007) και 2 κατακτήσεις (2003,2007) και 2 Σούπερ Καπ Ευρώπης (2003,2007) καθώς και ένα πρωτάθλημα Ιταλίας (2004), ένα κύπελλο (2005) κι ένα Παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων. Με σταθερό κορμό υπό τις οδηγίες του Αντσελότι, η Μίλαν της περιόδου 2003-07 μπορεί άνετα να χαρακτηριστεί ως 'επαγγελματίας νικήτρια'. Μαλντίνι, Νέστα, Καλάτζε, Πίρλο, Γκατούζο, Σεβτσένκο, Ιντζάγκι, Ζέεντορφ, Καφού, Κρέσπο... Μια πλειάδα αστέρων που ήξερε να κερδίζει!
Καλύτερες στιγμές της 10ετίας
1. Η Ελλάδα κατακτά το Euro 2004
Είναι η μεγαλύτερη έκπληξη στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, μια πραγματική επανάσταση. Η κατάκτηση του Euro 2004 από την Εθνική Ελλάδος του Ρεχάγγελ -κόντρα σε ΟΛΑ τα προγνωστικά- άφησε άφωνους εκατομμύρια φιλάθλους σε όλο τον κόσμο, θορύβησε τους ισχυρούς της Ευρώπης και έδωσε ελπίδα σε πολλούς 'μικρούς', αποδεικνύοντας πως... Impossible is nothing!
2. Το γκολ του Ζιντάν στον τελικό του Champions League (2002)
15 Μαΐου 2002, Χάμπτεν Παρκ, Γλασκώβη. Ο τελικός του Champions League ανάμεσα στη Ρεάλ Μαδρίτης και τη Μπάγερ Λεβερκούζεν είναι στο 1-1 και το ημίχρονο πλησιάζει στο τέλος του. Ο Σολάρι πετάει τη μπάλα αριστερά στον κενό χώρο για τον Ρομπέρτο Κάρλος κι αυτός κάνει ένα ψηλοκρεμαστό -σχεδόν τυφλό- γύρισμα στη μεγάλη περιοχή των Γερμανών. Η συνέχεια είναι αδύνατο να περιγραφεί με λόγια...
3. Η κεφαλιά του Ζιντάν στον Ματεράτσι στον τελικό του Μουντιάλ (2006)
O Ζινεντίν Ζιντάν οδηγεί μια μέτρια Γαλλία στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006 και στον τελικό την κρατά ζωντανή πάλι μόνος του. Η εικόνα του κάθιδρου Ζιζού είναι πια κλασική. Στην παράταση, μετά από φραστικό επεισόδιο με το Μάρκο Ματεράτσι, ο Γαλλοαλγερινός χτυπάει με το κεφάλι το στήθος του Ιταλού και αποχωρεί με κόκκινη κάρτα, αλλά σαν κύριος όπως πάντα, στο κύκνειο άσμα του στα γήπεδα...
Κορυφαίος αγώνας της δεκαετίας
1. Λίβερπουλ-Μίλαν 3-3 (3-2 στα πέναλτυ), τελικός Champions League (2005)
Καλύτερες ομάδες της 10ετίας
1. Μπαρτσελόνα 2009
Η ομάδα που κατέκτησε ό,τι τίτλο διεκδίκησε μέσα σε μια χρονιά. Και το έκανε με τον πιο εμφατικό τρόπο. Σκορπώντας τον ενθουσιασμό στους φίλους της και τον πανικό στους αντιπάλους της. Με ένα δικό της παιδί στον πάγκο, τον Πεπ Γκουαρντιόλα, η ομάδα της Βαρκελώνη φιλοδώρησε με 4ρες, 5ρες και 6ρες (στις τελευταίες συγκαταλέγεται και το επικό 6-2 επί της αιωνίου Ρεάλ)πολλούς αντίπαλους. Δε μιλάμε για 3ρες... Από 3-0 'ξεκινούσαν' θεωρητικά όλα τα ματς! Θαρρείς και κάποιο μαγικό ραβδί ενός ανώτερου όντος κινούσε σα μαριονέτες τους Μπλαουγκράνα με τόση αρμονία που ήταν δύσκολο να πιστέψεις ότι αυτά που κάνουν είναι αληθινά. Η μαγική τριπλέτα στην επίθεση (Ανρί, Μέσι, Ετό) και η αεικίνητη μεσαία γραμμή (Τουρέ, Τσάβι, Ινιέστα), οι πυραυλοκίνητοι fullbacks (Αμπιντάλ, Ντάνι Άλβες) και ο ηρωικός αρχηγός Κάρλες Πουγιόλ, μαζί με τον τερματοφύλακα Βαλντέζ, τον Μάρκες, το Μιλίτο, τον Κεϊτά, τον Κρκιτς και τους άλλους, συνέθεσαν ένα από τα θεαματικότερα σύνολα που εμφανίστηκαν ποτέ στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα αποδίδοντας ποδόσφαιρο που φαντασιώνεται κάθε φίλαθλος. Συνεχής κίνηση, γρήγορη εναλλαγή της μπάλας, έμπνευση, φαντασία, φουλ επίθεση!
2. Εθνική Ελλάδος 2004
Σε μια εποχή όπου η έννοια ΟΜΑΔΑ όσο πάει και αλλοιώνεται, η παντελώς ανυπόληπτη Εθνική Ελλάδος, ταράζει τα νερά στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό γίγνεσθαι με έναν άθλο που όμοιός του δύσκολα θα επαναληφθεί. Οι Έλληνες του Όττο Ρεχάγγελ ήταν πραγματικά ένας για όλους και όλοι για έναν. Μια γροθιά με ομοψυχία, κοινό όραμα, κοινό στόχο. Μια παρέα από παιδιά που ο καθένας τους δεν μπορούσε να φανταστεί τον εαυτό του χωρίς τον άλλο. Απόδειξη το γεγονός ότι οι περισσότεροι απ'αυτούς απέδιδαν το 100% των δυνατοτήτων τους μόνο παίζοντας στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα. Κάποιοι μάλιστα, παραγκωνισμένοι απ'τους συλλόγους τους, είχαν σαν μοναδική ομάδα την Εθνική. Ο Νικοπολίδης, ο Δέλλας, ο Ζαγοράκης, ο Καψής, ο Βρύζας, ο Βενετίδης, ο Ντέμης, ο Χαριστέας, ο Καραγκούνης, ο Σεϊταρίδης, ο Τσάρτας, ο Γιαννακόπουλος, ο Κατσουράνης... Δεν κέρδισαν το Euro 2004 επειδή ήταν η καλύτερη ομάδα. Το κέρδισαν γιατί ήταν η μοναδική ΟΜΑΔΑ!
3. Mίλαν 2003-2007
Ελάχιστες ομάδες μπορούν να καυχιούνται για τη συνέπειά τους στα Ευρωπαϊκά κύπελλα. Για τη συνεχή τους παρουσία σε υψηλότατο επίπεδο. Η Μίλαν δεν είναι απλώς μια απ'αυτές, είναι η καλύτερή τους. Στα μέσα της δεκαετίας που μας πέρασε, οι ροσονέρι κυριάρχησαν στην Ευρώπη, με 3 παρουσίες σε τελικό Champions League (2003,2005,2007) και 2 κατακτήσεις (2003,2007) και 2 Σούπερ Καπ Ευρώπης (2003,2007) καθώς και ένα πρωτάθλημα Ιταλίας (2004), ένα κύπελλο (2005) κι ένα Παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων. Με σταθερό κορμό υπό τις οδηγίες του Αντσελότι, η Μίλαν της περιόδου 2003-07 μπορεί άνετα να χαρακτηριστεί ως 'επαγγελματίας νικήτρια'. Μαλντίνι, Νέστα, Καλάτζε, Πίρλο, Γκατούζο, Σεβτσένκο, Ιντζάγκι, Ζέεντορφ, Καφού, Κρέσπο... Μια πλειάδα αστέρων που ήξερε να κερδίζει!
Καλύτερες στιγμές της 10ετίας
1. Η Ελλάδα κατακτά το Euro 2004
Είναι η μεγαλύτερη έκπληξη στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, μια πραγματική επανάσταση. Η κατάκτηση του Euro 2004 από την Εθνική Ελλάδος του Ρεχάγγελ -κόντρα σε ΟΛΑ τα προγνωστικά- άφησε άφωνους εκατομμύρια φιλάθλους σε όλο τον κόσμο, θορύβησε τους ισχυρούς της Ευρώπης και έδωσε ελπίδα σε πολλούς 'μικρούς', αποδεικνύοντας πως... Impossible is nothing!
2. Το γκολ του Ζιντάν στον τελικό του Champions League (2002)
15 Μαΐου 2002, Χάμπτεν Παρκ, Γλασκώβη. Ο τελικός του Champions League ανάμεσα στη Ρεάλ Μαδρίτης και τη Μπάγερ Λεβερκούζεν είναι στο 1-1 και το ημίχρονο πλησιάζει στο τέλος του. Ο Σολάρι πετάει τη μπάλα αριστερά στον κενό χώρο για τον Ρομπέρτο Κάρλος κι αυτός κάνει ένα ψηλοκρεμαστό -σχεδόν τυφλό- γύρισμα στη μεγάλη περιοχή των Γερμανών. Η συνέχεια είναι αδύνατο να περιγραφεί με λόγια...
3. Η κεφαλιά του Ζιντάν στον Ματεράτσι στον τελικό του Μουντιάλ (2006)
O Ζινεντίν Ζιντάν οδηγεί μια μέτρια Γαλλία στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006 και στον τελικό την κρατά ζωντανή πάλι μόνος του. Η εικόνα του κάθιδρου Ζιζού είναι πια κλασική. Στην παράταση, μετά από φραστικό επεισόδιο με το Μάρκο Ματεράτσι, ο Γαλλοαλγερινός χτυπάει με το κεφάλι το στήθος του Ιταλού και αποχωρεί με κόκκινη κάρτα, αλλά σαν κύριος όπως πάντα, στο κύκνειο άσμα του στα γήπεδα...
Κορυφαίος αγώνας της δεκαετίας
1. Λίβερπουλ-Μίλαν 3-3 (3-2 στα πέναλτυ), τελικός Champions League (2005)
Στον τελικό της Κνσταντινούπολης το 2005, με την έμπειρη Μίλαν να προηγείται 3-0 στο ημίχρονο, σίγουρα όσοι πόνταραν για ανατροπή πρέπει να είχαν δει όνειρο! Οι μπαρουτοκαπνισμένοι 30(+)άρηδες ροσονέρι έδειχναν ικανοί να κρατήσουν ή και να διευρύνουν το σκορ, αλλά η παρέα του Στίβεν Τζέραρντ πήρε δύναμη απ΄την βαριά φανέλα που φοράει (αλλά και τους συγκλονιστικούς) φιλάθλους της στις εξέδρες και ισοφάρισε σε 3-3. Στην παράταση έπεφταν κορμιά από τις μάχες και τις κράμπες για να καταλήξουμε στα πέναλτυ, όπου το πνεύμα του Γκρόμπελαρ κυρίευσε τον Ντούντεκ και αποσυντόνισε το Σέβα, για να επιστρέψει η Λίβερπουλ στην κορυφή της Ευρώπης μετά απο 21 χρόνια.
2. Tσέλσι-Λίβερπουλ 4-4, επαναληπτικός προημιτελικός Champions League (2009)
Μετά το 1-3 του πρώτου προημιτελικού ανάμεσα στις 2 ομάδες -και ειδικά με τον τρόπο που επετεύχθη- η Λίβερπουλ έμοιαζε καταδικασμένη. Οι κόκκινοι όμως δεν ταξίδεψαν στο Λονδίνο για να κάνουν "ό,τι καλύερο μπορούν". Πήγαν με σκοπό να προκριθούν. Το γρήγορο προβάδισμα με 0-2 προδίκαζε το τι θα ακολουθούσε. Η Τσέλσι όχι μόνο ισοφάρισε, αλλά πέρασε και μπροστά με 3-2 και τότε όλοι πίστεψαν ότι η πρόκριση κρίθηκε. Η Λίβερπουλ όμως με αντεπίθεση διαρκείας ξαναπήρε το προβάδισμα με 3-4 κι έσπειρε πανικό στο Στάμφορντ Μπριτζ! Τα τελευταία λεπτά ήταν δραματικά με τους κόκκινους να πιέζουν για το (σκορ πρόκρισης) 3-5 αλλά τελικά να ισοφαρίζονται σε 4-4.
3. Eλλάδα-Πορτογαλία 1-0, τελικός EURO (2004)
Λίγοι -εκτός απ'τους Έλληνες- πίστευαν ότι η Ελλάδα θα κερδίσει 2η φορά στην ίδια διοργάνωση τους οικοδεσπότες Πορτογάλλους και μάλιστα στον τελικό. Η κεφαλιά του Άγγελου Χαριστέα μετά το κόρνερ του Μπασινά στο 57' έκρινε το -μέτριο κατά τα άλλα-ματς, το σπουδαιότερο ματς στην ιστορία του μικρού ποδοσφαιρικού μας έθνους και έστεψε την Εθνική Ελλάδος πρωταθλήτρια Ευρώπης...
Κορυφαίοι ποδοσφαιριστές της δεκαετίας
1. Ζινεντίν Ζιντάν
Πήρε επάξια μια θέση δίπλα σε ιερά τέρατα όπως ο Πελέ και ο Μαραντόνα. Κατέκτησε τα πάντα στην καριέρα του. Τη δεκαετία που μας πέρασε, χάρισε ένα Champions League στη Ρεάλ το 2002, ήταν ο ηγέτης της Εθνικής Γαλλίας στην κατάκτηση του Euro 2000, ενώ "έσυρε" τους τρικολόρ σχεδόν μόνος του μέχρι τον τελικό του Μουντιάλ το 2006. Περισσότερο κι απ'το άψογο κοντρόλ του και τις μαγικές του ντρίμπλες και πάσες, περισσότερο κι απ'τα θεαματικά του γκολ, η εικόνα του κάθιδρου Ζιζού να μάχεται σε κάθε ματς θα μείνει αναλλοίωτη στους αιώνες...
2. Λιονέλ Μέσι
Είναι μόλις 24, αλλά αυτό δεν εμπόδισε τον Ντιέγκο Μαραντόνα να τον χρίσει -από τώρα- διάδοχό του. Ο μικροσκοπικός Αργεντίνος μάγος, έχει ήδη προλάβει να κατακτήσει με τη Μπαρτσελόνα δύο Champions League, καθώς και πρωτάθλημα και κύπελλο Ισπανίας. Οι συγκρίσεις με τον Ντιέγκο είναι αναπόφευκτες αλλά αδικούν και τους δύο. Μπορεί ο Μέσι να έχει δρόμο μπροστά του για μια θέση στο πάνθεον, αλλά η αλήθεια είναι ότι ώρες ώρες κάνει με τη μπάλα στα πόδια πράγματα που δε γίνονται και αυτή τη στιγμή είναι -μάλλον- ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής στον πλανήτη.
3. Ροναλντίνιο
Όσοι τον παρακολουθούσαν συστηματικά τον καιρό που αγωνιζόταν στην Παρί Σ.Ζ. είχαν να λένε για την τρομερή του φαντασία, αλλά και την τρομερή του ικανότητα να κάνει τη φαντασία του πράξη.. Το Μουντιάλ του 2002 -και το γκολ απέναντι στο Σίμαν- απογείωσαν την καριέρα του και ανέδειξαν το πλούσιο ταλέντο του, για να έρθουν τα χρόνια στη Μπαρτσελόνα, όπου ο Ρόνι τρέλανε φίλους κι αντιπάλους με εμφανίσεις που έδιναν τροφή για νέες ιδέες στα videogames. Ακόμα κι αν τώρα η καριέρα του είναι σε φθίνουσα πορεία, ο Ροναλντίνιο υπήρξε ένα ΑΠΟΛΥΤΟ ποδοσφαιρικό είδωλο.
Κορυφαίοι προπονητές της δεκαετίας
1. Σερ Άλεξ Φέργκιουσον
Τη δεκαετία του '90 νόμιζες πως παίζει χωρίς αντίπαλο με τη Μάνστεστερ Γιουνάιτεντ. Τη δεκαετία που μας πέρασε, η θεαματική είσοδος της Τσέλσι στο κόλπο, η παγίωση της Άρσεναλ ώς σταθερής ανταγωνίστριας και η άνοδος της Λίβερπουλ έδειχναν να "ζορίζουν" το Σκωτσέζο αναμορφωτή των 'κόκκινων διαβόλων'. Αλλά με ένα Champions League, άλλον έναν τελικό, 6 πρωταθλήματα Αγγλίας και 1 κύπελλο μέσα στη δεκαετία απέδειξε ότι είναι ο μεγαλύτερος προπονητής, manager (πείτε το όπως θέλετε) του καιρού μας.
2. Ζοζέ Μουρίνιο
O μεταφραστής του αείμνηστου Μπόμπι Ρόμπσον σε Σπόρτινγκ, Πόρτο και Μπαρτσελόνα είναι -χωρίς αμφιβολία- η αντρική έκδοση της Σταχτοπούτας στο ποδόσφαιρο. Ως πρώτος προπονητής των Δράκων του Οπόρτο, τους οδηγεί στην κορυφή του UEFA το 2003 και το Champions League ένα χρόνο αργότερα, αφήνοντας άφωνη την Ευρώπη. Την επόμενη χρονιά οδηγεί την Τσέλσι του Αμπράμοβιτς στην 1η θέση της Premier League μετά από 50 χρόνια, ενώ και το 2006 το πρωτάθλημα πάει στους 'μπλε'. Στην Ίντερ αποφάσισε να κάνει μια νέα αρχή, να αντιμετωπίσει μια νέα πρόκληση. Ο Ζοζέ Μουρίνιο μπορεί να μην έφερε επανάσταση στο ποδόσφαιρο, είναι όμως ο καλύτερος μαθητής των αληθινά μεγάλων προπονητών.
3. Όττο Ρεχάγγελ
Ο δικός μας Όττο. Ο προπονητής που μετέτρεψε τις Βέρντερ Βρέμης και Καϊζερσλάουτερν από μέτριες ομάδες σε πρωταγωνίστριες στη χώρα του τη δεκαετία του '90, είχε σαν σκοπό -ερχόμενος το 2000 στη χώρα μας- να μετατρέψει την Εθνική Ελλάδος από μηδαμινό ποδοσφαιρικό μέγεθος σε μια αξιοπρεπή ομάδα. Και αυτός την οδήγησε στην κορυφή της Ευρώπης το 2004, στα τελικά του Euro το 2008 και στα τελικά του Παγκοσμίου κυπέλλου το ερχόμενο καλοκαίρι. Με τα θετικά του και τα αρνητικά του, συγκαταλέγεται στους κορυφαίους όλων των εποχών
2. Tσέλσι-Λίβερπουλ 4-4, επαναληπτικός προημιτελικός Champions League (2009)
Μετά το 1-3 του πρώτου προημιτελικού ανάμεσα στις 2 ομάδες -και ειδικά με τον τρόπο που επετεύχθη- η Λίβερπουλ έμοιαζε καταδικασμένη. Οι κόκκινοι όμως δεν ταξίδεψαν στο Λονδίνο για να κάνουν "ό,τι καλύερο μπορούν". Πήγαν με σκοπό να προκριθούν. Το γρήγορο προβάδισμα με 0-2 προδίκαζε το τι θα ακολουθούσε. Η Τσέλσι όχι μόνο ισοφάρισε, αλλά πέρασε και μπροστά με 3-2 και τότε όλοι πίστεψαν ότι η πρόκριση κρίθηκε. Η Λίβερπουλ όμως με αντεπίθεση διαρκείας ξαναπήρε το προβάδισμα με 3-4 κι έσπειρε πανικό στο Στάμφορντ Μπριτζ! Τα τελευταία λεπτά ήταν δραματικά με τους κόκκινους να πιέζουν για το (σκορ πρόκρισης) 3-5 αλλά τελικά να ισοφαρίζονται σε 4-4.
3. Eλλάδα-Πορτογαλία 1-0, τελικός EURO (2004)
Λίγοι -εκτός απ'τους Έλληνες- πίστευαν ότι η Ελλάδα θα κερδίσει 2η φορά στην ίδια διοργάνωση τους οικοδεσπότες Πορτογάλλους και μάλιστα στον τελικό. Η κεφαλιά του Άγγελου Χαριστέα μετά το κόρνερ του Μπασινά στο 57' έκρινε το -μέτριο κατά τα άλλα-ματς, το σπουδαιότερο ματς στην ιστορία του μικρού ποδοσφαιρικού μας έθνους και έστεψε την Εθνική Ελλάδος πρωταθλήτρια Ευρώπης...
Κορυφαίοι ποδοσφαιριστές της δεκαετίας
1. Ζινεντίν Ζιντάν
Πήρε επάξια μια θέση δίπλα σε ιερά τέρατα όπως ο Πελέ και ο Μαραντόνα. Κατέκτησε τα πάντα στην καριέρα του. Τη δεκαετία που μας πέρασε, χάρισε ένα Champions League στη Ρεάλ το 2002, ήταν ο ηγέτης της Εθνικής Γαλλίας στην κατάκτηση του Euro 2000, ενώ "έσυρε" τους τρικολόρ σχεδόν μόνος του μέχρι τον τελικό του Μουντιάλ το 2006. Περισσότερο κι απ'το άψογο κοντρόλ του και τις μαγικές του ντρίμπλες και πάσες, περισσότερο κι απ'τα θεαματικά του γκολ, η εικόνα του κάθιδρου Ζιζού να μάχεται σε κάθε ματς θα μείνει αναλλοίωτη στους αιώνες...
2. Λιονέλ Μέσι
Είναι μόλις 24, αλλά αυτό δεν εμπόδισε τον Ντιέγκο Μαραντόνα να τον χρίσει -από τώρα- διάδοχό του. Ο μικροσκοπικός Αργεντίνος μάγος, έχει ήδη προλάβει να κατακτήσει με τη Μπαρτσελόνα δύο Champions League, καθώς και πρωτάθλημα και κύπελλο Ισπανίας. Οι συγκρίσεις με τον Ντιέγκο είναι αναπόφευκτες αλλά αδικούν και τους δύο. Μπορεί ο Μέσι να έχει δρόμο μπροστά του για μια θέση στο πάνθεον, αλλά η αλήθεια είναι ότι ώρες ώρες κάνει με τη μπάλα στα πόδια πράγματα που δε γίνονται και αυτή τη στιγμή είναι -μάλλον- ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής στον πλανήτη.
3. Ροναλντίνιο
Όσοι τον παρακολουθούσαν συστηματικά τον καιρό που αγωνιζόταν στην Παρί Σ.Ζ. είχαν να λένε για την τρομερή του φαντασία, αλλά και την τρομερή του ικανότητα να κάνει τη φαντασία του πράξη.. Το Μουντιάλ του 2002 -και το γκολ απέναντι στο Σίμαν- απογείωσαν την καριέρα του και ανέδειξαν το πλούσιο ταλέντο του, για να έρθουν τα χρόνια στη Μπαρτσελόνα, όπου ο Ρόνι τρέλανε φίλους κι αντιπάλους με εμφανίσεις που έδιναν τροφή για νέες ιδέες στα videogames. Ακόμα κι αν τώρα η καριέρα του είναι σε φθίνουσα πορεία, ο Ροναλντίνιο υπήρξε ένα ΑΠΟΛΥΤΟ ποδοσφαιρικό είδωλο.
Κορυφαίοι προπονητές της δεκαετίας
1. Σερ Άλεξ Φέργκιουσον
Τη δεκαετία του '90 νόμιζες πως παίζει χωρίς αντίπαλο με τη Μάνστεστερ Γιουνάιτεντ. Τη δεκαετία που μας πέρασε, η θεαματική είσοδος της Τσέλσι στο κόλπο, η παγίωση της Άρσεναλ ώς σταθερής ανταγωνίστριας και η άνοδος της Λίβερπουλ έδειχναν να "ζορίζουν" το Σκωτσέζο αναμορφωτή των 'κόκκινων διαβόλων'. Αλλά με ένα Champions League, άλλον έναν τελικό, 6 πρωταθλήματα Αγγλίας και 1 κύπελλο μέσα στη δεκαετία απέδειξε ότι είναι ο μεγαλύτερος προπονητής, manager (πείτε το όπως θέλετε) του καιρού μας.
2. Ζοζέ Μουρίνιο
O μεταφραστής του αείμνηστου Μπόμπι Ρόμπσον σε Σπόρτινγκ, Πόρτο και Μπαρτσελόνα είναι -χωρίς αμφιβολία- η αντρική έκδοση της Σταχτοπούτας στο ποδόσφαιρο. Ως πρώτος προπονητής των Δράκων του Οπόρτο, τους οδηγεί στην κορυφή του UEFA το 2003 και το Champions League ένα χρόνο αργότερα, αφήνοντας άφωνη την Ευρώπη. Την επόμενη χρονιά οδηγεί την Τσέλσι του Αμπράμοβιτς στην 1η θέση της Premier League μετά από 50 χρόνια, ενώ και το 2006 το πρωτάθλημα πάει στους 'μπλε'. Στην Ίντερ αποφάσισε να κάνει μια νέα αρχή, να αντιμετωπίσει μια νέα πρόκληση. Ο Ζοζέ Μουρίνιο μπορεί να μην έφερε επανάσταση στο ποδόσφαιρο, είναι όμως ο καλύτερος μαθητής των αληθινά μεγάλων προπονητών.
3. Όττο Ρεχάγγελ
Ο δικός μας Όττο. Ο προπονητής που μετέτρεψε τις Βέρντερ Βρέμης και Καϊζερσλάουτερν από μέτριες ομάδες σε πρωταγωνίστριες στη χώρα του τη δεκαετία του '90, είχε σαν σκοπό -ερχόμενος το 2000 στη χώρα μας- να μετατρέψει την Εθνική Ελλάδος από μηδαμινό ποδοσφαιρικό μέγεθος σε μια αξιοπρεπή ομάδα. Και αυτός την οδήγησε στην κορυφή της Ευρώπης το 2004, στα τελικά του Euro το 2008 και στα τελικά του Παγκοσμίου κυπέλλου το ερχόμενο καλοκαίρι. Με τα θετικά του και τα αρνητικά του, συγκαταλέγεται στους κορυφαίους όλων των εποχών
