Ευρωεκλογές 2009

Τριήμερο στο χωριό... Πεύκο, θάλασσα, ήλιος (που λέει κι ο Αυλωνίτης). Μπανάκι, καφεδάκι, βόλτες και τα συναφή και μαζί με όλα τα άλλα και οι Ευρωεκλογές. Χαλαρό κλίμα. Καμιά σχέση με τις (κομματικής φύσεως) Βουλευτικές εκλογές ή τις (μικροκομματικής φύσεως) Δημοτικές εκλογές. Δεν παύουν βέβαια να είναι εκλογές. Και στις εκλογές σχεδόν πάντα στα χωριά, υπάρχει άφθονη θετική ενέργεια και ισορροπία μεταξύ χαβαλέ, έντασης, πλάκας, παρεξήγησης και τσακωμού. Η ιστορία που ακολουθεί είναι πέρα για πέρα αληθινή.
Σάββατο, 6 Ιουνίου, 3.00 το μεσημέρι στην αυλή μιας ταβέρνας στο χωριό. Ο μπάτης έχει την απαραίτητη ένταση και για να μας δροσίσει και για να μη μας "πάρει και το κεφάλι".
Παρέα τριών 50ρηδων έχει σκάσει απ'το φαγητό και το κρασί, το οποίο ετοιμάζεται να "μιλήσει"... Η εκλογολογία είναι must μια μέρα πριν την κάλπη, ακόμα και για τις "αδιάφορες" Ευρωεκλογές.

- "Τι θα ψηφίσεις ρε??" Ρωτάει ο πρώτος.
- "Θα τους μαυρίσω όλους!! Βεργή θα ψηφίσω! Τον... Πάκμαν!" απαντάει ο άλλος.
Πετάγεται ο 3ος με μάτι γλαρό και φωνή "σπασμένη" απ'το κρασί:
- "Δεν τον λένε Πάκμαν ρε... Τζάκμαν τον λένε!"

Ερίκ Καστέλ - Μέρος 6ο

Ολοκληρώθηκε, λοιπόν, το 1ο τεύχος με τη λύση των όποιων παρεξηγήσεων, με τρομερή εμφάνιση του Ερίκ κόντρα στη Σανταντέρ και με το ξεκίνημα μιας καλής φιλίας. Η αρχή του 2ου τεύχους την ερχόμενη Τετάρτη.

* Κάνετε δεξί κλικ επάνω στις εικόνες και "Άνοιγμα σε νέο παράθυρο" (ή καρτέλα, ό,τι προτιμάτε) για να τις δείτε σε μεγαλύτερο μέγεθος.

Tο Κακό στην εποχή των ηρώων...

Χτες, 4 Ιουνίου, πραγματοποιήθηκε η επίσημη πρεμιέρα της ταινίας "Tο Κακό στην εποχή των ηρώων".
Είναι μια παραγωγή της Ekso Productions, σε συμπαραγωγή της Audio Visual, της Graal, του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, και του Λάμπρου Τριφύλλη, και διανέμεται από την Audio Visual.
Δείτε το τρέιλερ στο βίντεο ΕΔΩ. Δώστε βάση στα 0.24". Παρατηρήστε τα τρομαγμένα πρόσωπα των τεσσάρων ηθοποιών. Παρατηρήστε και το ποδοσφαιρικό γήπεδο στο οποίο βρίσκονται. Το αναγνωρίζετε φυσικά. Είναι τυχαίο ότι επιλέχθηκε το συγκεκριμένο...?

Ας παίξουμε!

Μπήκε λοιπόν και ημερολογιακά το καλοκαιράκι. Ζέστη, Θάλασσα, Ήλιος, Παραλίες... Η διάθεση για παιχνίδι ανεβαίνει αυτόματα.

Τι παιχνίδι όμως??

Ρακέτες? Ανούσιο, μιας και δεν έχει εξακριβωθεί ακόμα ποιος κερδίζει. Αλλά και εκνευριστικό γι αυτούς που δεν παίζουν και δεν έχουν καμιά όρεξη να ακούνε το ενοχλητικό "τακ-τακ" της ξύλινης ρακέτας.

Beach Volley? Κουραστικό και ξεπερασμένο...

Beach Football? Δεν έχει τη μαγεία του κανονικού...


Τι θα λέγατε για ένα παιχνίδι που να συνδυάζει την τέχνη του ποδοσφαίρου, τα athletic skills του βόλλευ και τη "χορευτικότητα" του capoeira??? Να είναι Groovάτο ρε παιδί μου!!!

Ε, λοιπόν ΥΠΑΡΧΕΙ και λέγεται Bossaball.

"Πατέρας" του παιχνιδιού ο -μαγεμένος απ'τη Βραζιλιάνικη κουλτούρα- Βέλγος Filip Eyckmans. Διαβάστε πώς παίζεται ΕΔΩ. Δείτε περισσότερα όσον αφορά events, ιστορία, αθλητές κλπ ΕΔΩ.

Και εν συνεχεία απολαύστε το στα παρακάτω βίντεο...

Ερίκ Καστέλ - Μέρος 5ο

Kακά αποτελέσματα και γκρίνια στην Barca. Για να δούμε πώς θα διαχειριστεί ο ήρωάς μας την κρίση...






Η Barcelona τα πάει μια χαρά με τη Ρασίνγκ Σανταντέρ. Ακολουθεί μια έκπληξη για τον Ερίκ. Η συνέχεια (και το τέλος του 1ου τεύχους) την Παρασκευή...

* Κάνετε δεξί κλικ επάνω στις εικόνες και "Άνοιγμα σε νέο παράθυρο" (ή καρτέλα, ό,τι προτιμάτε) για να τις δείτε σε μεγαλύτερο μέγεθος.

Triple drown...

Μετά το πρώτο ματς-αρρώστεια στο ΣΕΦ, η πλάστιγγα είχε πια γείρει υπέρ του ΠΑΟ για το πρωτάθλημα. Δεν πιστεύαμε καν ότι μπορούσε ο Ολυμπιακός να κερδίσει μες στο ΟΑΚΑ και να κάνει κόντρα break. Το θέμα είναι ότι δεν το πιστεύανε ούτε οι παίκτες του... Ώρες ώρες μοιάζανε να παραξενεύονται και οι ίδιοι όταν προηγούνταν των πράσινων σε ορισμένα σημεία των αγώνων. Σαν να τους έλεγε μια φωνή από μέσα τους "Άσε ρε..δε γίνεται να κερδίσουμε!" Κόμπλεξ? Ανικανότητα? Ελλιπή ψυχικά αποθέματα? Δεν είμαι ο κατάλληλος για να το κρίνω. Απλώς λέω ό,τι είδα. Και στην τελική, ο ΟΣΦΠ έχασε από μια καλύτερη ομάδα.

Δε θα πέσω στη λούμπα να δαιμονοποιήσω ή να χαρακτηρίσω άχρηστο έναν προπονητή που κατέκτησε 1η θέση σε Ευρωμπάσκετ, 2η θέση σε Μουντομπάσκετ και 2 φορές 5η θέση σε Ολυμπιακούς αγώνες. Έπεσα μια φορά στην παγίδα, με τον Γκέρσον. Έναν άνθρωπο με 3 Ευρωπαϊκά σε συλλογικό επίπεδο. Το κακό είναι ότι στην ίδια παγίδα έπεσαν, τότε, παράγοντες, παίκτες και (αλοίμονο μη λείψουν) δημοσιογράφοι. Ξεχάσαμε πάνω στη στεναχώρια, ότι ο Γκέρσον με άσο τον Σκούνι Πεν, δυάρι Μάτσε, τριάρι το Βασιλόπουλο και μόνο αξιόπιστο ψηλό τον Μπουρούση (στην πρώιμη περίοδο της ανόδου του) έχασε ένα πρωτάθλημα από μια τάπα του Διαμαντίδη κι ένα non-call του Πηλοϊδη. Ζητήσαμε απ'τον Γκέρσον να κάνει με τους παραπάνω ό,τι και με τη Μακάμπι. Χωρίς βέβαια να έχει στη διάθεσή του Γιασικεβίτσιους, Πάρκερ ή Βούισιτς...
Μετά ήρθε ο Γιαννάκης μετά βαϊων και κλάδων και τώρα ξανά μανά αμφισβήτηση. Τέλος πάντων, η φετινή χρονιά είναι αποτυχημένη, αφού κανένας τίτλος δεν κατακτήθηκε. Με το "ράβε-ξήλωνε" όμως, ομάδες δε φτιάχνονται. Κι αν το ζητούμενο για τον Ολυμπιακό είναι να "κλέψει" έναν τίτλο από τον ΠΑΟ για να σπάσει το σερί, αυτό μπορεί να επιτευχθεί (μοιραία) κάποια στιγμή. Αν θέλει όμως να του πάρει την πρωτοκαθεδρία για χρόνια?
Εδώ σας θέλω...